A Mother's Endless Love : รักไม่สิ้น แผ่นดินแม่
 
ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ "รักไม่สิ้น แผ่นดินแม่ เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจาก 5 เรื่องจริง
จากเหตุการณ์ไม่สงบใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ที่ก่อความรุนแรงทั้งทางร่างกายและจิตใจ
ของผู้ที่อยู่และเกี่ยวข้องมากมาย แต่ก็ยังโชคดีที่คนไทยเหล่านั้นยังคงได้รับพระเมตตาอยู่เสมอ
พระองค์ไม่เคยลืมที่จะยื่นพระหัตถ์เข้ามาช่วยเหลือ ทุกสิ่งที่พระองค์ทรงช่วยเหลือ ดูแล โอบอุ้ม ซับน้ำตา
ช่วยฟื้นฟูชีวิต สภาพจิตใจ การมีอาชีพ มีงานมีการทำ รวมถึงฐานะความเป็นอยู่ของผู้คนให้กลับมามีชีวิตใหม่
ที่ดีได้อีกครั้งจนได้สร้างแรงบันดาลใจให้คนส่วนหนึ่งอยากที่จะช่วยสานต่อ ช่วยปกป้องผืนแผ่นดินที่เคยสงบสุข
ช่วยให้กำลังใจ สร้างแรงกาย แรงใจให้ผู้คนที่สูญเสียกลับมาลุกขึ้นยืนได้ดังเดิมอีกครั้งหนึ่ง
แล้วตัวเราเองหล่ะ เราซึ่งเป็นคนไทยที่เกิดบนผืนแผ่นดินนี้ จะอยู่เฉยได้อย่างไรกัน...
หากแม้แต่จะมีเพียงสิ่งหนึ่งสิ่งใดสักเพียงเล็กน้อยที่สามารถทำได้ ก็คงจะดีไม่ใช่น้อย...
 
รู้สึกภูมิใจมากที่ได้เกิดมาภายใต้ร่มเงาแห่งนี้...
และหวังว่าวันนึง จะได้มีโอกาสตอบแทนผืนแผ่นดินของพ่อหลวงกับแม่หลวงเช่นกัน....
 
1. ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ "รักไม่สิ้น แผ่นดินแม่"
เรื่อง รักไม่สิ้น แผ่นดินแม่  [/10]
 
นำแสดงโดย  ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์, สาวิตรี สามิภักดิ์
 
ยังไม่ได้ดูจ้า ไว้ดูแล้วจะมาเขียนเพิ่มจ้า 
 

2. ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ "รักไม่สิ้น แผ่นดินแม่"
เรื่อง จากนี้...เพื่อแผ่นดินแม่  [7/10]
นำแสดงโดย  สินจัย เปล่งพานิช, ทูน หิรัญทรัพย์, ศรราม เทพพิทักษ์, มณีรัตน์ คำอ้วน
 
การเล่าเรื่องดำเนินไปอย่างเรียบๆ ไม่มีช่วงตื่นเต้นหรือให้คนดูได้ร่วมลุ้นเท่าไร
อาจเป็นเพราะมันคือเรื่องที่เป็นชีวิตจริงของคนคนนึงก็เป็นได้
หรืออาจจะเป็นสไตล์การเล่าของผู้กำกับท่านนั้นก็เป็นได้เช่นกัน
ถึงแม้ว่าจะมีการเล่า การตัดสลับเหตุการณ์ต่างๆไปมาบ้างเล็กน้อย
แต่ก็ยังไม่สามารถดึงความสนใจของคนดูได้ตลอดเวลา 
นักแสดงสามารถสื่ออารมณ์ออกมาได้ดี 
เพียงแต่การเล่าเรื่องมันดำเนินไปเรื่อยๆ เอื่อยๆไปสักหน่อย
 
ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจาก แรงบันดาลใจจากชีวิตของคุณนัยนา ฤทธิภักดี
การจากไปของคนที่รักยิ่ง ได้สร้างการเปลี่ยนแปลงให้กับชีวิตของคนอีกคนได้อย่างไม่น่าเชื่อ
สิ่งที่คนรักของเธอทำมาตลอดทั้งขีวิต...
วันนี้...เธอกำลังเดินตามเส้นทางเหล่านั้น เพื่อสานต่อหน้าที่ที่เขาได้ทิ้งไว้...ด้วยหัวใจที่เต็มใจอย่างที่สุด
อาจจะเพราะสิ่งที่เขา ได้ทำมาตลอด ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเป็นข้าราชการ เป็นข้ารองบาท
เป็นข้ารับใช้แผ่นดินที่ดี แม้ใครจะไม่เคยเหลียวมองสิ่งเหล่านี้เลย แต่เหนือสิ่งอื่นใดนั้นที่เป็นที่น่าภูมิใจ
อย่างที่สุดในชีวิต นั่นก็คือ สายตาคู่นั้น... 
 
สายพระเมตตาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
พระองค์จึงได้พระราชทานของเยี่ยม เพื่อให้กำลังใจแก่ท่านรองผู้ว่าฯ สุนทร ผู้ซึ่งเป็นที่รักยิ่งของคุณนัยนา
เธอจึงเริ่มมองเห็นว่าท่านมองเห็นเราเสมอ ทองที่ปิดไว้ข้างหลังองค์พระ วันนี้มันได้ล้นออกมาข้างหน้าแล้ว...
 
การที่ได้รับความเมตตากรุณาในครั้งนั้น ท่านได้ยื่นพระหัตถ์เข้ามาช่วย ได้สร้างกำลังใจ
ความปลื้มใจเป็นอย่างมาก แล้วเราหล่ะ...เราจะอยู่เฉยหรอ?...
เราควรส่งต่อกำลังใจนั้นให้กับผู้อื่นเฉกเช่นเดียวกัน....
 
พระราชินีได้ทรงมีโครงการ อรบ. ในการดูแลให้กำลังใจชาวบ้านเพื่อไม่ให้พวกเขาเหล่านั้นต้องทิ้งถิ่นฐานบ้านเกิด
ของตนเองไป มีโครงการหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง ให้ผู้คนที่เหลืออยู่จากการสูญเสียมาอยู่ร่วมกัน มีอาชีพ
มีสิ่งดีๆ มีชีวิตที่ดี มีชีวิตใหม่ ได้พึ่งตนเองได้ ได้มีลมหายใจ มีแรงที่จะอยู่ต่อไปบนผืนแผ่นดินนี้
เราไม่ได้เหลืออยู่เพียงลำพัง เรายังมีพระหัตถ์คู่นี้คอยโอบอุ้มเราอยู่เสมอ 
 
คำพูดปฏิญาณตนเพื่อแสดงความจงรักภักดี หากเราไม่ซื่อสัตย์ และจริงใจต่อถ้อยคำเหล่านั้นแล้ว 
มันก็คงเป็นเพียงแค่ลมปาก...
หากแต่คำพูดปฏิญาณตนที่ได้กล่าวออกไปด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจอย่างแรงกล้าแล้ว
คำเหล่านั้นจะศักดิ์สิทธิ์ในใจเสมอ และจะคอยเป็นแรงผลักดันให้เราก้าวไปเพื่อทำตามคำเหล่านั้นให้ได้ในที่สุด
 
คำพูดที่ประทับใจมีอยู่ประโยคหนึ่งที่ได้กล่าวว่า
"และหากแม้ข้าพพระพุทธเจ้าจะช่วยได้แม้เพียง 1 ชีวิตที่เป็นลูกของใครสักคน...
เกิดมาครั้งนี้ก็ไม่เสียชาติเกิดแล้ว..."
 
หลังจากได้ฟังประโยคนี้แล้ว... คงจะดีไม่ใช่น้อย
ถ้าเราทำอย่างนั้นได้เหมือนกัน แค่เพียง 1 ชีวิตได้ช่วย 1 ชีวิต
นั่นก็ไม่เสียชาติที่ได้เกิดมาแล้ว...
 
 
 
3. ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ "รักไม่สิ้น แผ่นดินแม่"
เรื่อง ดั่งดวงตา...จากสรวงสวรรค์  [8.8/10] 
นำแสดงโดย  ปิยะธิดา วรมุสิก, นิรุตติ์ ศิริจรรยา, นภาพร หงสกุล, สุนทรี ใหม่ละออ
 
ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจาก แรงบันดาลใจจากชีวิตของผอ.กอบกุล รัญเสวะ
ที่พร้อมจะเป็นแรงใจ พร้อมที่จะสร้างแรงบันดาลใจให้ครูที่อยู่ภาคใต้และคนอื่นๆที่อยู่บนผืนแผ่นดินไทยนี้
ชีวิตของครูที่ต้องอยู่อย่างหวาดผวากับสถานการณ์เหล่านี้ 
คนเราที่สามารถฆ่ากันได้โดยที่ทั้งๆที่ไม่เคยได้รู้จักกันมาก่อน
ทั้งๆที่ไม่ได้มีเรื่องโกรธเคืองกันเป็นการส่วนตัวเลยด้วยซ้ำ 
ทำไปทั้งๆที่ไม่ได้คำนึงถึงความถูกผิดเลยด้วยซ้ำ แต่เพื่ออุดมการณ์บางอย่างเท่านั้นเอง
จิตใจที่ทำ...ช่างโหดเหี้ยมยิ่งนัก...
 
หรือแม้กระทั่งบางคนที่ไม่อยากทำ แต่ต้องทำเพราะเป็นคำสั่ง 
ถูกคนบีบคั้น กดดันให้ทำ ด้วยเหตุผลต่างๆนาๆ 
หากแต่เมื่อได้ก้าวเข้ามาในวงจรเหล่านี้แล้ว ก็ยากที่จะก้าวออกไป
คนที่มีอิทธิพลเท่านั้น คนที่มีอำนาจ มีเงินทอง คอยชี้ชะตาผู้คนที่ด้อยกว่า
ให้ทำตามความต้องการของตัวเองโดยไม่คำนึงถึงคุณธรรมในจิตใจใดๆทั้งนั้น
เพื่อแสวงหาผลประโยชน์ให้กับพวกพ้องของตัวเองเพียงแต่อย่างเดียว
 
และหากแต่เหตุผลที่ถูกซ่อนไว้...
อาจเป็นเพราะครูเป็นผู้ที่พร้อมจะมอบความรู้...
มอบสติปัญญาที่แกร่งกล้าให้กับเด็กๆที่จะเป็นอนาคตของชาติต่อไป 
ให้เขามีความรู้ที่จะมาต่อสู้ ต่อกร ดูแลปกป้องคนที่เขารัก
ต่อสู้กับอำนาจมืดที่จะทำร้ายเขาและคนที่เขารักในวันข้างหน้า
ถ้ากำจัดครู ก็เท่ากับกำจัดเด็กๆอีกหลายคนที่จะเติบโต เติบใหญ่ในวันข้างหน้าไปได้ง่ายๆต่างหาก...
แล้วเรา...จะยอมให้เป็นแบบนี้ต่อไปหรือ...
 
ครูที่ดี ที่พร้อมจะทุ่มเท และเสียสละ มันถูกแล้วหรือที่จะพรากชีวิตที่มีค่าต่อผู้คนอื่นๆอีกมากมายไป...
 
 
ในด้านความสัมพันธ์แม่ลูก ก็ยังมีแง่มุมที่งดงาม และสะเทือนใจในความรู้สึกของเรา
 
"ใครจะป้อนข้าวแม่ได้ดีไปกว่าลูก...เพราะลูกจะรู้ว่าแม่ชอบกินอะไร ไม่ชอบกินอะไร
แล้วแม่เองก็จะสบายใจด้วยว่า คนที่มาป้อนแม่ คือคนที่รักแม่ที่สุด...
นอกเหนือจากแม่จะอิ่มอาหารแล้ว แม่เค้ายังอิ่มใจด้วย..."
 
ใครต่อใครอาจจะคิดว่า แม่ของครูหญิงสาวคนนี้โชคดี...ที่มีลูกที่ดีแบบนี้...
แต่หากในความคิดของครู ตัวเธอเองต่างหากที่โชคดี...ที่ยังมีแม่ให้ป้อนข้าว...
 
 
"คนแก่ ไม่มีใครอยากทิ้งบ้าน ทิ้งแผ่นดินเกิด... มองไปทางไหนก็เห็นแต่อดีต..."
 
ใครๆก็ไม่อยากที่จะทิ้งบ้านที่สร้างมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเองไป
ที่ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความทรงจำ เสียงหัวเราะ ร่องรอยของน้ำตา
ความสุข ความทุกข์ ทุกเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเรา ณ ที่แห่งนี้
เขาถึงว่า อยู่ที่ไหน ก็ไม่สุขใจเท่ากับอยู่บ้านเรา...
 
 
"…แม่จ๋า…แล้วต่อแต่นี้..ใครจะป้อนข้าวให้แม่…"

ตอนฉากที่ครูถูกยิง เป็นตอนที่เศร้ามากๆ T_T
ถึงแม้ว่าคาดไว้อยู่แล้วว่าต้องจบแบบนี้ แต่ก็ยังทำออกมาได้ดี
และยังสามารถสร้างความประทับใจได้อย่างต่อเนื่องในฉากงานศพ
ด้วยพระราชหัตถเลขาของพระราชินี ที่ทรงมีมาถึงครอบครัว
ถึงแม้พระองค์จะอยู่ไกล แต่ก็ยังคงคอยดูแล ห่วงใยอย่างทั่วถึงอยู่เสมอ
คงไม่มีที่แห่งใด ที่จะร่มเย็นเท่าที่แห่งนี้ บนแผ่นดินประเทศไทยอีกแล้ว...
เพราะมีพระเจ้าอยู่หัวและพระราชินีที่ทรงเป็นร่มโพธิ์ ร่มไทร คอยให้ความร่มเย็น
ทรงเป็นห่วง ทรงดูแลพสกนิกร และทรงมีพระเมตตามากขนาดนี้...
 
 
 
4. ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ "รักไม่สิ้น แผ่นดินแม่"
เรื่อง วีรบุรุษตัวจริง [/10] 
นำแสดงโดย  สมภพ เบญจาธิกุล, เดือนเต็ม สาลิตุล
 
ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจาก แรงบันดาลใจจากชีวิตของ ตาพุฒ
 
ยังไม่ได้ดูจ้า ไว้ดูแล้วจะมาเขียนเพิ่มจ้า 

5. ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ "รักไม่สิ้น แผ่นดินแม่"
เรื่อง พระเมตตาจากฟ้า [/10] 
นำแสดงโดย  สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ, อภิญญา สกุลเจริญสุข

ยังไม่ได้ดูจ้า ไว้ดูแล้วจะมาเขียนเพิ่มจ้า 
 
 
 
 
 
 

 
 


Comment

Comment:

Tweet